Geceler karanlığa, gündüzler aydınlığa bürünmüş,
Karanlık özlem duymuş aydınlığa,
Günde sadece iki kez karşılaşırlarmış,
Asla kavuşamayan iki zıtlığın özlemidir bu,
Her karşılaşma yerini yalnızlığa,
Her yalnızlık bir özleme bırakırmış kendini,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Zıtlıklar aleminde yolcuyuz bir vakit sırlarının birazına göz atabildiğimiz kısa bir yolculuk gibi yaşamak kutluyorum sevgili dost saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta