Kavgam var hayatla,
Yediğim yumrukların hepsini tanıyorum,
Küçücük elleriyle çocukluğum tokatlıyor yüreğimi.
Gençliğim, ergenlik düşlerini ve kavgalarının acımasızlığını taşıyor tenime
Kavgam var hayatla,
Yediğim tüm yumruklar birer akraba..
Acemi bir sevişmenin morlukları gibi tenimdeki halkalar,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




'hayat' dedim yürüdü pencereye ve baktı bana..oysa kavga edecektim onunla...renklerimin hesabını soracaktım...sonra bakakaldık birbirimize..anladık aşınayız yüzlerimize...kavgan olsada hala içindesin onun ve henüz doğurmadı seni... yüreğine sağlık.
Ic celiski esastir daima...
kendi icindeki savasi kazaninca insan, degisir her seyin rengi...
Güzel bir anlatim, kutlarim...
Sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta