Bir güz bahçesinde rengarenk kasımpatılar olsa yolumuzun üstünde,
Sen de ölmemiş olsan.
Cesaretini imanını, güvenini sabrını zarafetini, istikbal olarak öğretsen, ellerinden tutup, gözlerinle okşadığın çocuklara...
Ve hürriyeti hür olmanın gururunu öğretebilseydin bu günün çocuklarına...
Belki onlara daha iyi anlatabilirdin ey büyük Atatürk.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta