Kartaloş Şiiri - Sedat Erdoğdu

Hiç rahatsız etmeden, gözlerimde gezinen,
Kimden ne alacağım, kime ne satacağım?
Kendiimi erişilmez nimetten sayacağım
Üzerimde deri ceket, geniş yakalı gömlek
Ayağımda iskarpin, İspanyol bir pantolon
Giyindikçe kendimi,
İyi hissediyorum
Dal gibi, ipinceyim gevezeyim
Seni ilk görür görmez, gözlerini belledim
Kaportacı kılıklı, diye geçtin aklından,
en iyi ihtimalle, yedek parça satarsın
Çırapınıa seslenip, çağırtacaktır filan…
yolda görsem tanımam
“zulalarsın bi yere, uçup giden yılları
Ölçülü gülümsersin, bakınca utanırsın
ne zorum var hayatla, kalıntı kartoloşla…
Tiner kokar elleri, artık ne iş yapıyorsa…”