Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şerefsizler!!! Bunlar sadece ormanları yakmakla kalmadılar, askerlerimize, sivil halka ve daha bir çok şeye saldırıyorlar. İnanıyorumki sonları geldi hemde baya kötü ve köklü bir darbe yiyecekler. Bu kadar azanın ya başına ya leşine demişler.
Şiirlerinizi dikkatle takip ediyorum çok seviyorum. Bambaşka bir konuyla yine beni duygulandırdınız. teşekkürler umut bey
Size ne söylesem az yine duygulandırdınız beni çok hassas bir konuda. duygulu yüreğinize ve kaleminize sağlık. tebrikler
Kızılderili atasözü hoşuma gitti doğrusu...Kutlarım duyarlılığınızı saygıyla...Nurdan Ünsal
Haklısınız...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta