Karşı Durdun Şiiri - İbrahim Coşar

Öyle çok uzaklardan geldin ki birdenbire,
Gözlerime bir sabah güneşi gibi vurdun.
Ey cânan, yorgun kalbi okşuyorsun habire;
Bir kere sevdim seni, yüreğime taht kurdun.

Hayallerde yaşarken ikimizin toyunu,
Daha ne kadar sürer bu saklambaç oyunu?
Vicdan mahkemesinde sen yazdın son oyunu;
Hasretini ben çektim, sen muradına erdin.

Ayrılık korkusuyla titreyen ellerinde
Gizemli bir şeyler var son dönem hallerinde.
"Vuslat mümkün değilse aşkı hayallerinde
Yaşayalım" dedikçe sen buna karşı durdun.

Dağ rüzgârı kırınca goncalanmış gülümü,
Cânan hasreti çekmek hatırlatır ölümü.
Senin için kendini parçalayan gönlümü
Göremiyordun gülüm, bir nevi bakar kördün.

Ben seni arıyorum, sen hep saklanıyorsun;
Ben sürgün mahkumuyum, sen hep aklanıyorsun.
Ne kadar kızsam sana, kalben yoklanıyorsun;
Ben sende hiçtim ama sen Coşari’de birdin.

04.08.2026/Samsun