“Seviyorum” derdin,
Öyle güzel söylerdi ki inanırdım…
Ama sevgin hep sözlerde kalırdı,
Ben dokunamadığım bir şeye bağlandım.
İstediği her şeyi yapardı,
Gökyüzüne bak..
Bulursan güneşi bırak gözlerini kamaştırsın..
Yağıyorsa yağmur bulutların arasından düşüşüne bak.
Umuda bak sonra..
Senden geriye kalana..
Bulaşığı sağ eliyle yıkardı hep,
Çamaşır suyu kokardı elleri…
Biraz fazla kaçırdığı da olurdu,
Hatta bir gün
Kendini bile incitmişliği var bu yüzden.
Ama yine de temizlerdi,
Keşke sana ne kadar çok sevdiğimi gösterebilsem.
Bir ağırlığı olsa mesela,
Avuçlarına bıraksam da hissetsen,
Biraz çilek gibi tatlı,
Biraz kahve gibi iç ısıtan,
Belki de koca bir meyve bahçesi kadar derin…
Kırk beş gün yazdık biz bu hikâyeyi,
Bir ekranın soğuk ama içten yerinde,
Sesini duydum, kalbim hızlandı gizlice,
Sanki hep varmışsın gibi derinimde.
Fotoğraflarında gülüşün saklıydı,
Bu belki de sana yazdığım son şiir olur.
Çünkü insan
Bir yerden sonra aynı yarayı
Kelimelerle taşıyamıyor.
Gece yine uzun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!