Ben neyleyim sendeki cevheri.
Taşsa da yığılacak serveti.
Eşit mi dağıldı sanki her nevi.
Biri çok aldı ondandır sendeki.
Müneccim olmaya ne gerek.
Etrafta doludur meyve, çiçek.
Bir fazla alayım diye bir gayret.
Görmedim bir damla meymenet.
Kul kul diye bağırıp çağıran.
Odur mal doldurup yığan.
Kul hakkını bilmez amma.
Odur kendine yontan.
Herkes karışmış birbirine.
Siyah kalmış makyajlı yüzde.
Varmaz bu gidiş sehere.
İnsafsızı biz neyle yelim.
Kenan Gezici 04 /02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 09:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!