Biz aşkın karma bandosunda
İki acemi trampetçi
Vuruyoruz elimizdeki sopalarla
Vuruyoruz aşkın enstrümanlarına
Herkes çalıyor kendi telinden
Anlamıyor kimse, kimsenin hâlinden...
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Ya çok hoş öğretmenim,bazen aynı ritmi yakaladığımızda oluyor.Saygılarımla...
O trampet seslerini çok iyi biliyorum.
Şiir serbestte olsa hece de olsa yazanı tarafından emek verilerek ortaya konulmalıdır.Verilen emeği okuyucu satırlarda muhakkak yakalayacaktır.Benim bu şiirde yakaladığım gibi...selam ve muhabetlerimle...
Aşk, ortak kelime.... Ama her yürekte aynı aşk yaşanmıyor ki! Herkesin tadı(!) başka, anlamı(!) başka..
Her aşk benzer şiirlerle anlatılmıyor ki..! Bazılarının rengi başka..!
'Herkes çalıyor kendi telinden
Anlamıyor kimse, kimsenin hâlinden...'
Diye bitmiş şiir.. Acaba bu iyi mi yoksa kötü mü..? Herkes aynı şeyleri hissetse, yeni ve farklı olan şeylerin zevkini, keyfini kaçırmaz mı insan..?
Anlattığından şikayetçi değilim ama enstrumanlı, güzel şiir için tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta