Biz aşkın karma bandosunda
İki acemi trampetçi
Vuruyoruz elimizdeki sopalarla
Vuruyoruz aşkın enstrümanlarına
Herkes çalıyor kendi telinden
Anlamıyor kimse, kimsenin hâlinden...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Ya çok hoş öğretmenim,bazen aynı ritmi yakaladığımızda oluyor.Saygılarımla...
O trampet seslerini çok iyi biliyorum.
Şiir serbestte olsa hece de olsa yazanı tarafından emek verilerek ortaya konulmalıdır.Verilen emeği okuyucu satırlarda muhakkak yakalayacaktır.Benim bu şiirde yakaladığım gibi...selam ve muhabetlerimle...
Aşk, ortak kelime.... Ama her yürekte aynı aşk yaşanmıyor ki! Herkesin tadı(!) başka, anlamı(!) başka..
Her aşk benzer şiirlerle anlatılmıyor ki..! Bazılarının rengi başka..!
'Herkes çalıyor kendi telinden
Anlamıyor kimse, kimsenin hâlinden...'
Diye bitmiş şiir.. Acaba bu iyi mi yoksa kötü mü..? Herkes aynı şeyleri hissetse, yeni ve farklı olan şeylerin zevkini, keyfini kaçırmaz mı insan..?
Anlattığından şikayetçi değilim ama enstrumanlı, güzel şiir için tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta