Katlanabilir masalar gibi,
Bükülen kaşıklar, çatallar,
Kırışık giysiler gibi katlanıyoruz, hayata.
Eziliyoruz, çatlıyoruz alçak tavanlar arasında.
Ezik, çatlak diye anılıyoruz, daima!
Biz çok hatalar ettik.
Zemine düşüp düşüp yara bantlarına üşüşmemeliydik.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




deüişik hoş bi şiir tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta