Kar yağdığında ve sen gittiğinde sessizliğe bürünmüştü bu şehir
Cam kenarındaki yolcuyum evimin penceresinde
Tarçınlı sahlep yudumluyorum
Bozacılar bile bozamıyor karın sessizliğini
Titremeye başladı sokak lambasının cılız ışıkları
Zihnimin tren yolculuğunda kar manzaraları
Bir köşe başında çarpışmamız
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta