Sabahın köründe açtım gözümü.
Gülümsedim balkonuma konan kargaya.
Atam yaşındaydı belli.
Neler görmüş neler geçirmişti kimbilir! ..
lakin hala direngendi hayata.
Hala güçlüydü kanatları...ve hala çok gürdü sesi.
Hepsinden önemlisi özgürdü.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta