Göğün maviliğine çalınan kara gibi
Kötülük,
Tüm masumlukların üzerini örttü,
Sakladı, unutturdu,
Tüm iyilikleri.
Dudaklar,
Farkında bile olmadı,
Hoş sözlere olan hasretinin.
Kalpler sevginin açlığını hissedemedi,
Nefretin pençesinde boğuşurken.
Kin bürüdü gözleri.
Hüsn-i zan derilirken ruhun bahçelerinde,
Haset oldu en kıymetli hasat.
Çabalar metaya meyletti,
Korkular kazanca,
Sevgiler menfaate.
Nefretler saadete edildi.
Yetsin artık yetsin,
Göğün karalığına çalınan beyaz gibi,
İyilik
Tüm kötülüklerin üzerini örtsün.
Saklasın, unuttursun,
Tüm kötülükleri.
Dudaklar,
çirkin sözlere kapansın.
Kalpler sevgiye doysun,
Kurtulsun nefretin pençesinden.
Sevgi bürüsün gözleri.
Haset derilirken ruhun bahçelerinde,
Hüsn-i zan olsun en kıymetli hasat.
Çabalar gönül kazanmaya meyletsin,
Korkular kalp kırmaya,
Sevgiler kardeşliğe.
Kar gibi beyaz bir sayfa açılsın
İnsanlığın kıtabında,
Hatta
Kardan da beyaz...
07.02.2026 Tarsus
Özden Aydoğan
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 16:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
07.02.2026 tarihli şiirimdir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!