Kararlar kime ait?

Kendi aklıyla hüküm kuramayan insan, sadece düşüncesini değil; aşkını, sevgisini ve inancını da başkalarına teslim eder. Sevmediği halde sevdiğini sanır, çünkü hissettiklerini bile kendi içinde değil, ona öğretilen kalıplarda arar. Bir süre sonra gerçekten sevebileceği hiçbir şeyi göremez olur. Ve sevgi, onun için bir hakikat değil; başkalarının izin verdiği ölçüde yaşanan bir tutsaklığa dönüşür.