Esinti Şiiri - Mehmet Taha Boynikoğlu

Göz bebekleri atar aşk oklarını.
Sımsıcak bir bahar yaprağı konar sanki kalbe
Yerinde sayıklayan dudakları ile
Bekleyen mısraların vakti geldiğinde

O vakit değil ya bir gündüz vakti ömrünün.
Bir vakit selam eder, yakar ateşini kömürün.
Düşlerinde yarattığın bir hayret köşkünün..
Feyzinden gönlüne bir sönmez çerağ gibi.
Aydınlatır.
Zindanındaki gece yeşili fincanlarını,
Ağırlaşan hevesini zihninde kurar iken,
Yanaklarına uzanırken elleri
Üzerinde susamış toprağın.
Bir akşam vakti ıpıslak kokarken bulmuş gibi...