kara kan
ırmak özüne akmaz, ay geceye-güneş eceye-yan bakmaz ozan heceye
sorguda-yargıda-aşta-işte-sevişte, yaşama dokun-dön, kent yüzü köye
yemen ellerinde mihralibey çığlığı-huş ağıdı, tam o an-yürekten vurulur
ana vatan bereketi kan toprakta yoğrulur, ata tohum can çekişir-durulur
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta