kara kan
ırmak özüne akmaz, ay geceye-güneş eceye-yan bakmaz ozan heceye
sorguda-yargıda-aşta-işte-sevişte, yaşama dokun-dön, kent yüzü köye
yemen ellerinde mihralibey çığlığı-huş ağıdı, tam o an-yürekten vurulur
ana vatan bereketi kan toprakta yoğrulur, ata tohum can çekişir-durulur
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta