KARANLIK ŞİİRLERİ

Sessiz ve sakin, bir o kadar da soğuk ve karanlık,
Acımasızdı adi sevdalık.
Bir aşka gidicektim geceyarısı,
Ama korktum, soğuk ve karanlık.

Üşiycektim sessiz,
Kalıcaktım kimsesiz.
..

Kaybolmuş gençliğim bir meçhulde
Ne vardı ki zaten, geçen günümde
Güldürmedi zalim kader ömrümde
Yandı bağrım yine karanlık her yanım

Aydınlığı unuttum karanlıkla boğuşurken
Mutluluğu özledim kederlerle dertleşirken
..

Kin dolu yürekler sevgi yok oldu...
Namussuzlar düzenbazlar sel oldu...
Gerçeğe kapandı gözler kör oldu...
Sonumuz karanlık böyle giderse...

Kahramandır dedik cana kıyana...
Helal dedik memleketi soyana...
..

Karanlık gecede yol bulunmuyor
Bu özlem bu hasretlik engel tanımıyor
Bütün gecelerim sensiz ve karanlık
Bulutlar kapanmış ay görünmüyor

Karanlık gecelerimi kimseler görmüyor
Duygular düşünceler hiç bitmiyor
..

Kopamam senden. Olsa da bir müddet için.
Her lahza anılırsın kainatta, için için.
Ömre ayrılık, burukluk var, sızlar içim.

Bırakma, sensizliğe, çözemem bilmecelerden.
Uzak tut Allah’ım sensiz, karanlık gecelerden.

..

Karanlik çöktükçe daraldigimi hissediyorum,
Sanki karanliklar beni içine alacak,
Ve bir daha gün yüzü göstermeyecek.
Karanlik bir dünyada dogdum biliyorum,
Ve ben karanlik dünyada’da ölüyorum,
Bir sikinti içimde, hissediyorum,
Gel karanlik senden korkmuyorum.
..

karanlık odalar ve soğuk bir düş
çok şükür soğuk mevsimleri atlattık
ruhumuzu karanlık odaların birinde bıraktık
bıktık biriktirmekten,birikmekten
damlalarımız düşten keskin
bıktık kalabalık cümlerde anlam aramaktan
ölüm aynıdır,ölüm ayırır aydınlıkla karanlığı
..

Bu gece sokagım yine karanlık
Köşedeki lambada yanmıyor
İçim isyanlarda
Kalbim firarda
Ruhum gibi kararmış sokakta…

Issız, sessiz, karanlık sokakta
..