Karanlığın tam ortasında yürüyorum
Yürürken de sevgilim,yüregimi elime alıyorum
Şöylece sıkıyorum;
Önümde ki iki damla kandan ürküyorum
Kahırlara,zinharlara gebe oluyor sabahım
Sabahlar ki kıyamet kadar uzak!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta