Aydınlığa öfkedir karanlık,
kinin ve ölümün rengidir.
Kusar ve kutsar ölümü,
yaşanılacak günlere karşı.
Halbuki ölüm, nasıl olsa gelecek,
önemli olan, aydınlıkta insan gibi yaşamak...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Her şiirinizi okuduğumda yeni bir dünya keşfetmiş gibi ufkum genişliyor dost kalem,dost şair ,binkere var ol
karanlık...hayatın dokularına karışmış anlamlarıyla...
zihinde başlayan karanlığın adımlarıyla hayat yansıyan negatif zamanlar...
tebrikler Necat bey...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta