Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her şiirinizi okuduğumda yeni bir dünya keşfetmiş gibi ufkum genişliyor dost kalem,dost şair ,binkere var ol
karanlık...hayatın dokularına karışmış anlamlarıyla...
zihinde başlayan karanlığın adımlarıyla hayat yansıyan negatif zamanlar...
tebrikler Necat bey...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta