karanlık, özünde korku, içinde dehşeti arar insan,
Sardınmı bedeni,korkun kaplar kalpleri,
Aslında, çok güzelsin karanlık,
Çıkaramadı cevherini,insan.
Örtmüşsün kendinle ihtişamını,
Bilinmez sırrın, sır etmişsin kendini.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta