Gece, omzuma çökmüş paslı bir kefen gibi;
sokaklar, üstü çizilmiş bir tarihin boşluklarında inliyor.
Ben ise adımlarımı gizli bir bildirge gibi yere bırakıyorum—
her izim, gölgelerin kalbine saplanan bir uyarı.
Bu şehir, suskunların mezarıdır;
duvarlarına değen her nefeste bir haykırış ölür.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta