‘Ruhuma iki misafir ağırladım…üç kişi olduk! ve biz üç kişi
Bizim için değerlerin yetmediği bir dünyadan,çekilmeden ve çekinmeden
Böyle haykırdık gönül bahçemizin yerini sevenlere,
Utanmadan ve sıkılmadan şöyle seslendik çiçeklerin en güzel adını almış sevgiliye..’
Karanfil kokulu yarim!
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
yürekten ve içten...
selam ve saygılarımla kutlarım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta