KARAN ARİSTOV HAYATI
Sevmek zor muydu .
Sevilmek kolaymıydı.
Oysa sevgilerim de besledim.
Kalbim bir deniz kadar hırçındı.
Sevilmek bende isterdim.
Karanlık da duygum yoktu.
Gündüz ise gözlerim kördü.
Ben saf sevdim seni.
Ağlama demiştin bana .
Şimdi gözlerim kuru.
Toprağa mı girmeliydim seni bulmak için.
Fırtına gibi estin.
Beni hiç sevmedin biliyorum.
Hayali kurmuşum senin ruhunu.
Hepsi bir yalandı.
Hiç sevilmedim ki.
Sen de haklısın sevgili :
Aşk eski bir yalandı sadece adem ve havvada kaldı..
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!