Dinginlik çökmeden serin kuyulara,
Arşınlıyorum kalbimin dehlizlerini.
Şans ve merküri ve halk otobüsü;
Ahmakça, hatta pespaye bir tavırla,
Nefsimi yontuyor ve süslüyor benim olanı.
Ey, adına hınçlar çıkardığım nazende yârim,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta