Karacaoğlan Şiirleri - Şair Karacaoğlan

Her sabah seherden çıkar sarılır
Ah neyleyim gönülcüğüm aldırdım
Ah edicek yüreciğim delinir
Ah neyleyim gönülcüğüm aldırdım

Ben ölürsem söylenirim dillerde

Hakk'ın kandilinde gizli sır idim
Anamın beline indirdin beni
Ak mürekkep idim, kızıl kan ettin
Türlü irenklere yandırdın beni

Anamın karnında ben neler gördüm

Ağzı şeker dili nem'in balıdır
Ah ettikçe yüreğimi eridir
Bin katar içinde bu bir türlüdür
Urum'da Şam'da birdir bu gelin

Garip bülbül figan eder naz ile

Ala gözlerini sevdiğim dilber
Şirin kelamına yürek doyar mı
Ben bir divaneyim bir şey bilmezim
Güzel olmayanı gönül sever mi

Döşendim toprağa yaslandım taşı

Ben yarimin illerine
Varsam gerek ahdım vardır
El kavşurup huzurunda
Dursam gerek ahdım vardır

Kara kaşın eğmelerin

Ala gözlerini sevdiğim dilber
Yurtlarınız çayır çimen pınar mı
Mevlam güzelliği hep sana vermiş
Seni gören başkasını dener mi

Sallanı sallanı gelmiş pınara

Aşağ'dan yukarı tırmandım geldim
Şirindir dillerin eğlendim kaldım
Vebalım boynuma işte ben öldüm
Ölürsem mezarım göğsüne kaz kömür gözlüm

Aşık olan aşıklar da bilir alasın'

Aşağının has evleri
Göçeceği çağlar bir gün
Kara ardıç kamalağı
Sızılaşır dağlar bir gün

Has evleri yandı tüttü

Afşar Beylerinde gördüm bir güzel
Kozan Ovasından çeker göçünü
Kadir Mevlam öğmüş kendin yaratmış
Sırma ile karıştırmış saçını

Göremedim altınından tuncundan

Şunda bir dilbere gönül düşürdüm
Severim billahi nic'olur olsun
Varır kapısında kulluk eylerim
Dökerim kanımı nic'olur olsun

Güzel yavru çıkmış tahta sallanır