Kara Yağmur Şiiri - Nedim Saatcioğlu

Bir kâbustan ötesi yığıldın üzerime
Yemyeşil kırlarıma düşen siyah çamursun
Ağustos güneşimi grilere boyayan
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun

Şu gönül penceremin perdesini kapatan
Bir ışık hüzmesiyle yüreğimi avutan
Azgın bir sel misali hayatımı dağıtan
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun

Ne gün yüzü gösterdin ne aşkıma layıksın
Ummanın ortasında çırpındığım kayıksın
Aşağıda sakalsın yukarıda bıyıksın
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun

Sayende ne bir heves ne de bir mestim kaldı
Sayende ne muhabbet ne de bir dostum kaldı
Sırtımda paramparça ince bir postum kaldı
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun

Halimi hatırımı soranım da kalmadı
Zenginliğim şöhretim kervanım da kalmadı
Beni ben yapan aklım devranım da kalmadı
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun

Evimden kaçar oldum boğdu beni geceler
Kabuslar karanlıkta isyanımı heceler
Nerede o saltanat nerede o eceler
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun

Sözde güler yüzlüsün sözle melek gibisin
Sırtımda cehennemden sıcak gömlek gibisin
Simsiyah kaderime gülmez felek gibisin
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun

Ne dualar ulaşır dilimin feryadına
Ne nehirler yetişir gözümüm Fırat’ına
Doludan kaçar iken tutuldum berbatına
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun

Kabul ettim yenildim gücüm yok savaşmaya
Ne istersen o olsun özüm yok çarpışmaya
Dilin zehirli yılan çözüm yok dalaşmaya
Sen benim üzerime yağan kara yağmursun