Kara tren Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Bindin bir kara trene gittin,
Ben ardından bakakaldım.

Ne trenin düdüğü dindi kulağımda,
Ne de ellerinin sıcaklığı gitti avuçlarımdan.
Zaman aktı, yollar uzadı aramızda;
Bense hâlâ o rayların kenarında,
Seni uğurladığım o ilk saniyede takılı kaldım.

Ne kadar değerli dakikalarmış sana sarıldığım o anlar,
O zaman anladım.

Sonra evime dönerken
O anda benden kilometrelerce uzaklaştığını bilmekse
Daha çok yordu yüreğimi..

Şimdi hangi durağa yanaşsa o kara tren,
Benim gönlüm oraya düşer..