Zifiri gece den, kara bu sevda;
Ateş ten, güneş ten, daha yakıcı...
İlaçsız, merhemsiz, yara bu sevda;
Saplanmış göğsüme, aşkın kılıcı...
Ben ki; gözlerinin için de mahkum,
Her yanım aşılmaz, geçilmez duvar...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mecnun boşa gezdi, Harlı Çölleri
Ferhat Dağa vurdu Külümg belleri
Kerem'le Aslının, bedbaht külleri
Cehalet Sülbünü Çula çevirdi...
Arz ederim.
--------------------
Tebrik ederim şair,iyi şiir.
nefis harika dizeler okudum saygıalrımla yıldırım şimşek
çok nefis bir şiirdi....kutluyorum...tebriklerimle.....
Ben ki; gözlerinin için de mahkum,
Her yanım aşılmaz, geçilmez duvar...
Gözlerim perdeli, tutulmuş ufkum,
Nereye baksam da, her yerde o var...
Sevgi dolu çok güzel..yüreğinize sağlık Ahmet dostum
çok güzeldi....saygılar
evet kara! sevda...
ulaşılamadığı ölçüde yakıcı, sızlatıcı...belki de sevda yı sevda yapan ama gerçek sevdayı bu acıyı hissedebilmek...ki hayata katıldığında değeri eksilmesin...umutla...
tebrikler Ahmet Bey...sevdalar değil mi hayata tutunmamızı sağlayan...
güzel şiiridi...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta