Yetmez mi bunca çile bu kadar yandığımız?
Al götür de kalbine koy bu kara sevdayı.
Gecenin kül rengini sarsın uyuyan dağlar,
Haram et uykusunu sal da yare sevdayı.
Biz bir meyve bahçesi, kara üzüm bağıydık,
Yeşil zeytin tanesi, imbik imbik yağıydık,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta