Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet, evet... kul kula zulüm yapmamalı. evet. yüreğine kalemine kurban. Saygılarımla.
Gün ışığının dolaşmaya isteksiz olduğu karanlık oda şimdi şu halin
Hayata bakan perdelerin; beyazın soluklanamadığı kadar kara siyah
Oysa uzanıpta: ressam paletinden fiskesini çalsaydın beyazın
Ruhunda ki tembel çocuk emeklerdi: neşeyle sokaklara çıkardı ansızın
mükemmel kalemine ve yazdıran yüreğine sağlık
kutlarım saygı ve sevgilerimle tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta