10 Mayıs 2005 || Kahramanmaraş/Afşin
Ölünecek bir yer vardı,
toprak, artık içine çekmekten yorulmuş,
gök, sırtını dönmüş,
taşlar, ağırlığını bile unutturmuştu.
Gözler kapanmadı, ama görecek de bir şey kalmadı.
Bir şehir, sessizce yıkılmayı kabul etti.
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta