10 Mayıs 2005 || Kahramanmaraş/Afşin
Ölünecek bir yer vardı,
toprak, artık içine çekmekten yorulmuş,
gök, sırtını dönmüş,
taşlar, ağırlığını bile unutturmuştu.
Gözler kapanmadı, ama görecek de bir şey kalmadı.
Bir şehir, sessizce yıkılmayı kabul etti.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta