Kara Şiiri - Temel Kurt

Ben şimdi
yıkılan dünyaların ağıtlarını
başındaki yazmasına işleyen anamın
rüyalarındaki o yitik ülkeyim.

Ben şimdi
gökyüzünde toplaşan göç kavimleri gibi
içinin lodosunda
o topal martıyla konuşanım.

Ben şimdi
sanrısı delilik olan bir şimdiyim
yüreği kuş yuvalarını arayanım
mezarları bu dünyaya sığmayan o güzel çocuklar aşkıyım.

Ben şimdi
Mezopotamya'da halay, Karadeniz'de tulum sesiyim
kılıçtan kurtulmuş nesiller aşkına
narı dökmeden yiyebilenim
Ah ki benim ömrümü de karaya çaldılar...