“Kar yağınca mikroplar ölür” derler,
Ne büyük yalan,
ölmüyorlar son düzlükte
“Efkar dağılınca göçler azalır” derler,
Hiç duymadım, bunu da ben uydurdum işte;
Sırf bu soğuğa bir örtü olsun diye.
Ne zarar, ne ziyan;
“Herkesin karı da, yağmuru da kendine” desem;
Değil işte, biliyorum...
Herkesin kışı sadece kendi damında yaşanıyormuş, ne büyük yalan
Dünyanın en büyük yalanı budur işte;
Yarışıyoruz dürüstlükte!
Ya mikropların mikrop olmadığına,
bizi inandırmış olmaları;
O da mı yalan? Hah, bu işte
İnandığımız falan da yok hani,
ilk günden, damsız ilk zemheriden beri;
Üşüyoruz hep birlikte...
Yalan mı?
Bu da size dert olsun ulan...
Bülent Öntaş, 01.01.2026
Bülent ÖntaşKayıt Tarihi : 2.1.2026 01:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!