Kar yağınca yeniden doğarım
Silinir geçmişe dair ne varsa beynimi kemiren,
Bir bebek gibi ağlamaklı ama hiçbir şeyden habersiz mutlu,
Şehirde ne kadar pislik varsa hepsi kapanır kar ile,
Siyahlar beyaz olur,
Evsizler donuk ama huzurlu
Mutluluk budur belki de zor olandan zevk alma savaşı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta