Kara kışın karı merhem olur mu
içimin kanayan yaralarına?
Aah Zila!
Diner mi bu rüzgarsız fırtına
Karla karışan hayallerim
Yön bulamaz zemheride
Sessiz bir gece gibi çöker içime
Adımlarım üşür, yollar beyaz
Hangi yöne dönsem, geçmiş var biraz
Nefesim buğulanır camlarda
Adını yazıp yazıp silerim
Zaman donmuş bir saat kulesi
Bilmem ki… ben neresindeyim
Ayaz iner şehrime yavaştan yavaştan
Kar beyaz, kar soğuk,
Örtmez acıyı,
Dindirmez sızıyı.
Sobanın başına oturmuş suskunluk,
İki çay, bir eski şarkı.
Dışarıda ayaz,
Kar bembeyaz
Nefesim buğulanır adını söylerken.
Ellerim ceplerimde üşür,
Kalbim içli içli yanar gizliden.
Bir bakışın var ki ateş gibi,
Kışı bahara çeviren.
Kara kışın karı merhem olur mu
içimin kanayan yaralarına?
Aah Zila!
Diner mi bu rüzgârsız fırtına.
…türkmenkızı…
Hatice Türkmen Yurtseven - TC. Kültür Bakanlığı Halk Şairi-Yazar
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 20:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!