Dışarda kar örtmüş toprağı.
Gelinliğini giymiş toprak ana.
Herkeste sevinç bende hüzün.
Yetimler bulamamış bir kaç çuval kömür.
Dünya bu, kimine kar eğlence, panayır.
Kimine kar dert ve hüzün...
(SonKar)
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta