Kapıyı aralık bırakıyorum artık
İçerde kalmak istemediğimden
İçimde kalmasın istiyorum bir şeyler
Kalanları unutmayı bir türlü beceremediğimden
Anlamsızlaşıyor zaman
Korkuyorum bir şeyleri kaybetmekten
Sımsıkı kapıyorum içimi
İçimde kalanlarda kaçmasın diye yüreğimden
Kendimi sevmekten vazgeçiyorum
Kendim gibi sandığım insanlara sığınmaktan bıktığımdan
Her şeyi bırakıyorum artık
Yazmayı,
Düşünmeyi
Anlamayı,
Vazgeçmeyi bilmekten vazgeçiyorum
Anlayışım beni anlamsızlaştırıyor artık
Merhametimin hiç bir anlamı yok
İnsanların yüreğine ellerimle dokunabileceğimi bile düşünürdüm oysa
…
…
…
Vazgeçiyorum artık
Ve tebrik ediyorum insanları
Bana insanlığı öğrettikleri
Kendilerine benzettikleri için
Şimdi gurur duysunlar benimle
Kendileri gibi
Çünkü artık ne onları seviyorum
Ne de kendimi
Kayıt Tarihi : 4.5.2011 23:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!