bir kez doğruladı kendini uçurumda yüzerek/
iki kez üç kez dört kez yanılgı sayarak varoluşu/ sûfi
ezgilerinden uzayan saçlarda arındı/ ırmak akıntısı,
yelkenlisine takıldı yamaç düellosunun/ kavi
sonrasızlık, aşılacak gibiydi bitap düşmüş iliklerde/
ve adam semazen sanıp döndü yeri
elinde seraptı her şey kadın, para, çocuk, angarya.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta