Gizlenmiş çığlıklarım, ruhumun dilsizliği altında.
Penceremi açtım uçurtmaların kuyruğuna iliştirmek için saklı seslerimi bir solukta.
İpi kopuk balon gibi havalandı hepsi dipsiz boşluğa.
Sağır tekmeler indi tek tek, morarmış boğuk ruhuma.
Kapılar aralandıkça yanılgılar fışkırdı, ifadelerime yenik yüzüme.
Tırnaklarım doydu ağzına kadar pisliğe,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta