Kankama:
Gönlünün sıcaklığı tenine vurmuş
Gözlerin parıltısı yüzüne ay gibi vurmuş
Birlikte olmadığımız yıllar hep ziyan olmuş
Gönüller ayrı ayrı yanıp sanki kül olmuş
S
Evliliğinden aslan gibi güzel iki oğlun olmuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta