Ilk gördüğüm karga siyahmış
Ve bahçemizin ceviz ağacı
Sonbahar korkusundan yapraklarını dökermiş
Ilk yaşadığım sevgi pembe imiş
Ve sevgili annem
Ölüm korkusundan yüreği silkelenermış
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu istikranın neresi yanlış?
Ki yaşam içinde boğulurum
Bu bulmacanın hangi parçası kayıp?
Ki beynimin içi yıpranır
Bu muammanın paradoksu ne?
Ki bu kadar beni şaşırtır
Ama hala umut var
Aramak lazım
Gezmek lazım
Görmek lazım
Bulmak lazım ……
Yıllardan sonra
Annem ölümü düşünüyor
Ben ise
sonu
son parçayı!
Güzel bir tefekkür şiiri.
Yüreğine sağlık arkadaşım.
Sevgi ve Selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta