Kanıma Girdi Eylül Şiiri - İbrahim Coşar

Aşk peşinden yıllarca koşsam da yorulmazdım,
Bu yıl her geçen yıldan daha çok yordu Eylül.
Gül, kokudan ayrılır; ben yârdan ayrılmazdım,
Kendini soyutladı kanıma girdi Eylül.

Mevsim artık sonbahar, umut sarı, düş sarı,
Bu mevsimde yaşıyor gönüller âhu-zârı.
Renk çiçekten ayrıldı sel yıkınca hisarı,
Dost gibi görünerek canıma girdi Eylül.

Aşk damarımda kandı, yüreğimde de yangın;
Cânân bana sevdalı, ben de cânâna vurgun.
Kalp, severek ayrılan sevgiliye pek kırgın;
Çektirdiği hasretle genime girdi Eylül.

İnsanın yüreğinden uzaklaştıkça güneş,
Hasretten daha fazla yakmıyor artık ateş.
Her yanım âşık dolu, dört tarafım çilekeş,
Gülün dikeni gibi tenime girdi Eylül.

Coşarî, çok direndi; başını eğdi sonra,
Önce hasret çektirdi; gönlümü boğdu sonra.
Aşk bitmez, sabır bitti; ayrılık doğdu sonra,
Dünümden kaçamazken günüme girdi Eylül.

29.09.2026 / Samsun