KANE HUSEYNÊ MIN, KANE?
Bêje min, ey bayê sibehê,Kane Huseynêmin,kane?
Bêje min, ey ava cemidî,Kane Huseynê min, kane?
Bêje min, ey çemê Firatê,Kane Huseynê min, kane?
Bêje min, ya Resûlullah,Kane Huseynê min, kane?
Çû saleke din, dîsa hat meha giran a Muharremê,
Çav tijî xunav, dil bi pêt,her der ket nav kederê.
Cîhan ji vê derdê xemgîn e,berr û bahr girîn îro.
Bêje min, ey bayê sibehê,Kane Huseynê min, kane?
Çol û çiya bûn wek derya,ji xwîna pak a şehîdan.
Tiflan daxwazin dilopek avê,dinalin li ber zaliman.
Firat ji şerm û hêsranê,av neda wan tîhiyan.
Bêje min, ey ava cemidî,Kane Huseynê min, kane?
Ew musîbeteke mezin bû,lê nûra rehmetê her ma.
Ji aliyê esl û nesebê,zencîra nûra Xwedê ma.
Ey Huseyn, bi exlaqê xwe yê bilind,her tim bilind î nav xelkê.
Bêje min, ey çemê Firatê,Kane Huseynê min, kane?
Dilşikestî û canbirîndar,ket nav kul û sêwiyan.
Xatûna pîroz Zeynebê,qêrîn kir li deşta Kerbelayê:
“Li ku ye ronahiya min,neviyê Resûlê her du cîhan?”
Bêje min, ya Resûlullah,Kane Huseynê min, kane?
Bêje min, ey bayê sibehê,Kane Huseynê min, kane?
Bêje min, ava cemidî,Kane Huseynê min, kane?
Bêje min, ey çemê Firatê,Kane Huseynê min, kane?
Bêje min, Cafer'e Sadık,Kane Huseynê min, kane?
Kayıt Tarihi : 18.08.2026 23:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kerbela anısına! İçtiğim her soğuk su da Hüseyni hatırlar ve ona göz yaşlarımla şiir yazarım
