Kanayan Mürekkep Şiiri - Fatma Soylu

Sen kanayan bir kentin orta yerinde elimden tutan
‎Geçecek diyen o mağrur sesin sahibiydin.
‎Ben zaten yıkılmış bir kalenin ayaktaki son taşıyken
‎Beni yeniden inşa edeceğine yemin eden mimardın.
‎İyileştirecektin hani?
‎Sızım sızım sızlayan yaralarıma merhem olacaktın...
‎Şimdi o sığınağı başıma yıkıp nereye gidiyorsun?
‎Sırtında benden çaldığın bir gelecek heybesiyle söylesene nereye gidiyorsun.
‎Nereye bu telaşlı firar..
‎hangi boşluğa?
‎Henüz yaşanmamış günlerin, kurulmamış sofraların vebali varken
‎sen nereye gidiyorsun?
‎
‎Daha bir kızımız olacaktı bizim,
‎Saçları senin şefkatine benzeyen
‎senin gibi gamzeli gülen
‎gözleri benim umudum olan.
‎Ona vereceğimiz ismi bile duvarlara kazımışken
‎Şimdi o çocuğu hiç doğmadan yetim mi  bırakıyorsun.?
‎Hayallerimizi bir valize sığdırıp
‎Anıları darmadağın ederek nereye gidiyorsun?
‎
‎Farklıyım demiştin, haklıymışsın...
‎sen herkesten daha katilsin.
‎Çünkü diğerleri sadece canımı yaktı sen ise umudumu infaz ettin...
‎Onlar dışarıdaki beni yaraladı
‎sen içerimdeki "biz"i yok ettin.
‎Onlar kabukları kanatırdı sen ise kemiğimi sızlatıyorsun.
‎En çok senin ellerin yakıyor içimi
‎Çünkü bir tek onlara inanmıştım...
‎bir tek onlarda dinmişti fırtınam...
‎
‎Hani sen sadece benim şairimdin?
‎Her kelimen bana kesilmiş bir söz her dizen sadece bana adanmıştı hani..
‎hani Kalemin sadece benim kalbimde mürekkep tazeleyecekti...
‎
‎Şimdi o en mahrem
‎sadece bana ait olması gereken kelimeleri
‎Hangi kirli sofralara meze
‎hangi yabancı bakışlara şiir yapıyorsun?
‎Sözcüklerimi benden çalıp onları başka hangi tenlerde harcıyorsun....
‎Soylesene sen şimdi bize napıyosun?
‎
‎Şimdi git...
‎durma hadi git...
‎mürekkebin kana bulandığı o meçhul yollara git...
‎Kaleminden dökülen her harf
‎artık benim ruhumdan kopardığın bir parçadır.
‎Bana ait olan o dizeleri hangi yabancı tende harcarsan harca,
‎Her mısranın sonu benim yarım kalan hıçkırığıma çıkacak.
‎Şimdi bu sessizlik
‎senin en uzun, en karanlık şiirin olsun...
‎
‎Mürekkebim bitti....
‎sesim kesildi...
‎sığınağım yerle bir...
‎