Kanadı kırıklardan da kanamıştı içim,
Bir gece yarısı...
Tanyeri ağarırken,
Başucuma biriken; serçeler de ağlıyordu.
Kendimce, yalnız olmadığıma kanaat getiriyordum.
Kendimce bir ifadeydi bu.
Puslu camlara sevgiler resmedemediğimden dolayı,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta