Kan Gülleri Şiiri - Haldun Şişman

Haldun Şişman
317

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Kan Gülleri

İzmir'in dağlarında çiçekler açar,
Munzur dağlarında kan gülleri.
Kanla sulanır, gencecik fidanlar.
Aney ben öldüm mü?
Kimin için bu ağıtlar?
Kime okunuyor bu selalar?
Dağlarda yankılanan zılgıtlar?
Neden tükenmez
Başımızdaki belalar?
Bizi kırdırıyorlar aney,
Kardeşi kardeşe vurduruyorlar.
Düşmanımı görmeden öldüm aney.
Ben kışlada, kardeşim dağda,
Bizi kim öldürüyor aney?
İlk defa uçağa bindirdiler,
Cesedimi taşımak için.
Kara haber tez gelirmiş,
Uçarak geliyom aney.
Kiminin bedeli, bir avuç mangır,
Bizim bedelimiz neden bu kadar ağır?
Neden kanla yazılır bizim teskereler?
Kanım yerde kalsın aney,
Öyle sulasın ki toprağı,
Munzur da çiçekler açsın.
Çiçekler yağsın uçaklardan,
Mermiler değil.
Beni İzmir' in dağlarına gömün aney,
Çiçekler açsın mezarımda.
Çalışmak için batıya,
Çatışmak için doğuya
gidilmesin artık.
Kanı, kanla yumasınlar aney.

Haldun Şişman
Kayıt Tarihi : 31.12.2019 16:01:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Terör acısı

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Haldun Şişman