Kan değsin karanfil yetiştiren topraklara
Kan değsin inatla yetişen karanfile
Gökten inen saf suya,
Yerde bunalan, yerde bulanan suya,
Kan değsin boğazda gezinen damlaya
Ve kıtaları bir eden asmalının ayağına,
Kan değsin kan kokan eşya ve eşyadan gayrına.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




sozcukleri biraz daha rahat biraksaniz, duygu irmaginda daha rahat akacaklar.. dar kalipta SIKISMISLAR dost...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta