Yardım isterken okuyan çocuklar için dilenci oldum, annem oldu kaldırımlar,
Üst üste ,günahlarımın herhalde çokluğundan ,aldığım silleleri sessizce içime döktüğüm o damlalar,
Hem maddi hem manevi ailem bırakmışken yaralı , en azından böyle hissederken ben mi hep çabaladım değerli olabilmek için,
Yerken içimi için için,
Kanımı, Emin ruhumu, çatlasın kemiklerim ,
Hissizleşirken bedenim ,
Bu satırları dizerim,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta