Kamil Boyraz Şiirleri - Şair Kamil Boyraz

Uykusuz gecelerimin sebebisin.Yorgun gönlümün gençlik irisi,
Ocak ayında baharım.
Şubat’ta yazım.
Temmuz’da kışım kadınımsın.

Gürleyen gök yüzüm,

Kanadı kırılmış yavru bir kuş gibi,
Özlemlerin olacak kırık hayallerin.
Şöyle bir bakacaksın gök yüzüne,
Ta yüreğinde göğüs kabartacaksın mavi boşluğa.

Süzülür gibi dalacaksın boş hayallere,

Çıktım Erciyes’e seyir eyledim.
Kar suları çağlıyordu ne güzel.
Eteğinde türkü name söyledim.
Çoban kaval çalar sesi ne güzel.

Hisarcığın bahçeleri çiçekli,

Bir bahar günüydü çıktın karşıma
Neler getirdin şu garip başıma
Zehir kattın ekmeğime aşıma
Gözlerin maviydi gök,deni mavi

İçimde titreyen umudum söndü

Yaz gülüm son bahar geldi yaz gülüm
Orda yaprakların solmuş sümbülüm
Gönül bahçene hazan gelmiş gülüm
Sende benim gibi oldun yaz gülüm

Dalların kurumuş batar dikenin

sözcükler kalır
o yolculuk bir tünele girer yeniden


aşık oldu
ve adet edindi

Günlerini saydım ayrılıkların
Ömrümden bir ömür Çalmışda gitmiş
Gecesini saydım yalnızlıkların
Derdime bin derdi eklemiş bitmiş

Gülüm gonca iken soldurmuşum ben

Y A R I M

Sen gidince yetim kaldı uykularım
Yaşanmadı say sensiz geçen yıllarım
İki gözüm iki çeşmeben ağlarım,
Bunların hesabını birgün sorarım

Kimseyi sevmedim senden gayrısını

İçime bir sıkıntı çöktü yeniden.
Gözlerim fırlayacak gibi yerinden.
Bu günde yanıyor yüreğim derinden.
Neredesin ki gözüm,neredesin nerede.?

Kabuslarım artıyor inan her gece,