Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
tek kelime mikemmel
Aman ha! ! ! ...
Tıkanıp kalabilir insan heran
Kalbinin bir köşesinde hep birkaç şiirin bulunsun...
Gece nöbetlerine gönder aklını
Bir kuytuda fikrini beklesin..
Çek ayaklarını karnına
Büzül bir köşesine gönül köşkünde ki divanın
Bırak duygu seni yumuşak, sıcak, kalın örtüsüne sarsın
Parmakların demli bir tavşan kanının
İncecik belini kavrasın
Üçbeş mısra yükle dudaklarına
Kaşığın şıkırtısına sözün özü karışsın
Bir gazete sermelisin masaya
Kırık dökük birkaç harf
Sağa sola saçılmasın.
Şiir basmalısın yaralara
Ki şiir daha bir kızıla boyansın
Söz sukuta, sukut zamana, zaman geceye,
Gece sabaha aksın..
Karanlığın büyülü ipek örtüsü
Sabahın çelik ışıltılı soğuk omuzlarından
Süzülsün... aydınlığa kaysın
Sakin, soğuk, parlayarak ve susarak
Ayan beyan, açık seçik, çırılçıplak
Gerçek gelip kapına dayansın
İçin çekmese de çıkmalısın artık
Duygunun sıcak koynundan...
İşte o zaman çağır aklını imdada
Nöbet tuttuğu kuytudan yetişip fikrin toparlasın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta